Inleiding — Langzamer kijken

Soms begint een foto niet met een groot gebaar, maar met de bereidheid om even stil te staan.

Ik kijk naar mensen, planten, voorwerpen en kleine momenten uit het dagelijks leven. Wat mij daarin aantrekt, is niet alleen wat ze zijn, maar ook wat het licht ervan zichtbaar maakt: een plooi in een gezicht, de nerf van een blad, de glans op metaal, een blik die net iets langer blijft hangen.

Door kleur weg te laten en de compositie eenvoudig te houden, probeer ik ruimte te maken voor aandacht.    Zwart-wit is voor mij geen versiering en geen nostalgisch filter. Het is een manier om terug te gaan naar de basis: licht, donker, vorm en textuur. Wanneer de kleur verdwijnt, kunnen andere details naar voren komen. Een gezicht wordt een landschap van lijnen. Een alledaags object krijgt een bijna sculpturale aanwezigheid. Een klein moment kan meer gewicht krijgen dan het op het eerste gezicht lijkt te hebben.

Dit boek is een uitnodiging om met mij mee te kijken.      Niet om snel te herkennen wat er op een foto staat, maar om iets langer bij het beeld te blijven.